O control de falta de pagamentos empeza moito antes de que un cliente deixe de pagar. Nunha peme, o risco real non é só “ter morosos”, senón acumular saldos vencidos que tensionan a caixa, distorcen a lectura da marxe e obrigan a financiar circulante con débeda. Por iso, o primeiro instrumento técnico é a análise de antigüidade de saldos: ordenar as facturas pendentes por tramos de vencemento e converter ese cadro en decisións de xestión.
A antigüidade de saldos constrúese cunha data de corte e unha regra clara: clasifícase por días desde o vencemento, non desde a data de factura. Os tramos típicos son 0 a 30 días, 31 a 60, 61 a 90, 91 a 180 e máis de 180. O valor non está no cadro, senón na lectura: se o saldo se concentra en 0 a 30, o problema adoita ser disciplina de cobranza; se crece 61 a 90, adoita haber incidencias de documentación, disputas ou falta de seguimento; se aumenta 91 a 180, o risco xa é de deterioración e esixe medidas de bloqueo, negociación ou recobro externo; se se dispara máis de 180, a prioridade é protexer caixa e axustar contabilidade para non “inflar” resultados.
A nivel contable, convén distinguir linguaxe de xestión e linguaxe contable. En xestión fálase moito de “provisións”, pero no Plan Xeral Contable o habitual é rexistrar a deterioración do crédito cando existe evidencia obxectiva de que non se cobrará nas condicións pactadas. Isto evita presentar un activo de clientes sobrevalorado e anticipa o custo real da falta de pagamento
A parte técnica importante é como decides esa porcentaxe. Non se trata de “poñer un 100% porque si”, senón de basealo en sinais: historial de pagos, acordos de fraccionamento incumpridos, existencia de litixio, negativa expresa a pagar, insolvencia coñecida, peches ou cesamentos de actividade, ou información externa crible que apuntamento a incapacidade de pago.
En control interno, o erro típico é reaccionar tarde. Unha práctica eficaz é revisar a antigüidade de saldos con periodicidade fixa, semanal se o volume o esixe, e enlazar cada tramo cunha acción.
Xestionar falta de pagamentos é, en esencia, combinar disciplina de seguimento, evidencias para estimar deterioración e rexistro contable coherente. Cando estas tres pezas están aliñadas, a empresa cobra antes, recoñece a tempo o que é difícil de recuperar e evita que a morosidade se converta nun buraco silencioso de tesourería.
Dar o seguinte paso é máis doado con apoio especializado. A Oficina Económica de Galicia acompáñate con asesoramento personalizado e recursos gratuítos para facer medrar a túa empresa.
