Modelo de tesouraría a 13 semanas: como construílo e utilizalo para decidir

Un modelo de tesouraría a 13 semanas é unha previsión semanal de caixa pensada para anticipar tensións de liquidez e tomar decisións con marxe. Trece semanas constitúen un horizonte especialmente útil: cobren un trimestre operativo e permiten revisar e axustar hipóteses con axilidade. Nunha peme adoita ser máis práctico ca unha previsión mensual, xa que os desaxustes de caixa xorden en semanas concretas e convén identificalos antes de que se produzan.

  • A estrutura é sinxela: caixa inicial da semana, cobros previstos, pagos previstos, resultado neto semanal e caixa final. Para convertelo nunha verdadeira ferramenta de decisión, cómpre engadir un “colchón mínimo” de caixa, é dicir, o nivel por baixo do cal a empresa entra en zona de risco, por exemplo para garantir nóminas, impostos e outros pagos críticos.
  • Plantilla mínima (semanas 1 a 13): en cada semana deben rexistrarse a caixa inicial; os cobros (vendas segundo o calendario real de clientes, anticipos ou ingresos extraordinarios, devolucións de IVE se aplica); os pagos (proveedores segundo vencementos, nóminas e Seguridade Social, alugueiros e subministracións, impostos como IVE e retencións, débeda con cotas e xuros, e investimentos só se están comprometidos); o resultado neto semanal; a caixa final; e unha alerta no caso de que esta última quede por baixo do colchón establecido.
  • Como implementalo sen complicacións: En primeiro lugar, traballa con datas reais de cobro e pago, non por devengo. En segundo lugar, distingue entre o seguro e o probable: se un cobro depende dunha aceptación, aprobación ou fito, márcao como probable e non o inclúas na previsión base. En terceiro lugar, evita as agregacións excesivas: desglosa por conceptos que permitan actuar (por exemplo, principais provedores, impostos ou nóminas). Por último, actualiza o modelo cada semana mediante dous pasos: substituír o previsto polo real na semana pechada e desprazar o horizonte engadindo unha nova semana ao final.

Para que realmente funcione, debe converterse nunha rutina: peche semanal, revisión de alertas e toma de decisións con responsables e prazos definidos. Así, a tesouraría deixa de ser unha fonte de incerteza para transformarse nun plan de acción medible semana a semana.

Dar o seguinte paso é máis doado con apoio especializado. A Oficina Económica de Galicia acompáñate con asesoramento personalizado e recursos gratuítos para facer medrar a túa empresa.